Voor iedereen bestaat het leven uit up-sides en down-sides. Alles bestaat uit up-sides en down-sides. "Alles met een up-side heeft een down-side" wordt weleens gezegd. En met veel dingen is dit zeker waar - het lijkt leuk om profvoetballer te zijn vanwege het salaris en leuke werk maar in ruil daarvoor ben je veel vrije tijd kwijt, vaak weg in het weekend en heb je weinig tijd te besteden aan het opbouwen van relaties. Gelukkig voor ons zijn down-sides vaak slechts hordes. Zo is het ook met minimalisme. Hordes nemen kunnen we allemaal. En lukt het de eerste keer niet? Probeer het opnieuw, immers, bijna niks lukt met de eerste poging.
Geloof het of niet maar zelfs bij mij gaat niet alles vanzelf. Hoewel ik voor sommigen ben uitgegroeid tot een soort profeet van het minimalisme wil dat niet zeggen dat bij mij alles in één keer goed ging. Het is makkelijk om te praten over de positieve aspecten van minimalisme (en elk ander onderwerp) maar dat wil niet zeggen dat alles makkelijk is. Minimalisme is voor mij de goede weg, niet de makkelijke. De makkelijke weg is meegaan met de sleur en je leven accepteren zoals het is. Als je daar voldoening uit denkt te halen, goed voor jou, maar ik laat je graag een andere (in mijn ogen, betere) manier van leven zien. Mét moeilijkheden, maar toch, een beter leven.
Eén van de moeilijkheden was de manier waarop mijn vriendin zich opstelde tegenover het minimalisme. Ze vond minimalisme belachelijk en wou niet snappen waarom ik eraan begon. Ik stond toen nog op het punt om beslissingen te nemen en begon daarom te twijfelen aan mijn beslissing. Er waren twee mogelijkheden voor mij: achteruit kijken en terugvallen in het oude leven met eindeloze aandacht voor social media, mijn computer en mijn playstation en geen tijd voor vrienden, gitaar spelen en productieve dingen. Of vooruit kijken naar een wereld met eindeloze mogelijkheden en zeeën van tijd om de dingen te doen die ik echt zou willen, dingen waarvan ik weet dat ze mij meer geluk zullen brengen.
Het volstaat te zeggen dat ik koos voor laatstgenoemde en zodra ik mijn vriendin liet inzien hoe zij wel meeging in de sleur kreeg ze door dat ook zij moest veranderen, en dat deed ze.
Achteraf gezien kunnen we zeggen dat veranderingen tijd nodig hebben. We vinden het niet leuk als onze beste vrienden/vriendinnen ineens besluiten te veranderen. Als blijkt dat diegenen groeien in het leven als gevolg van die veranderingen leren we daarmee omgaan en worden we misschien zelfs een tikkeltje jaloers.
We zullen in ons leven nog 10 of 100 of 1000 of meer hordes tegen komen. Sta dan niet stil op het kruispunt van besluiteloosheid maar maak een keuze die voor jou het beste lijkt. Hoewel die keuze achteraf gezien niet altijd de beste hoeft te zijn bedenk dan dat je op het moment van beslissen correct probeerde te handelen naar de kennis die je op dat moment had. "Achteraf is altijd makkelijk praten" is een mooie zin omdat we achteraf leren van fouten. Met die kennis zullen we de volgende keer wel het juiste besluit nemen.
"Achteraf is altijd makkelijk praten" is de sleutelzin van groei.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten